شرايط امام پيش از پرداختن به شرايط امام ، يادآورى اين نكته ضرورى است كه شرايط امام نزد دو فرقهء شيعه و اهل تسنّن متفاوت است . چنان كه پيش‌تر گذشت ، اهل تسنّن معتقدند كه گزينش و تعيين امام به دست مردم و بر عهدهء آنان است ، از اين رو بايد براى آن كس كه از سوى مردم انتخاب مىشود ، پس از انتخاب ، شرايطى تعيين كنند تا اين گزينش بر اساس ضابطه‌اى خاص صورت پذيرفته باشد . اما شيعه معتقد است كه تعيين و نصب امام به دست خداى تعالى است ؛ از همين رو شيعه در مقابل گزينش الاهى تسليم است و در اين باره از خود رأى و نظرى ندارد . به عبارت ديگر از آن جا كه شيعه در بحث امامت تابع نصّ است ، به همين جهت نيازى به طرح بحث از شرايط امام در نزد آنان وجود ندارد و بحث از شرايط امام در نزد شيعه ، به معناى بيان ويژگىها و اوصاف الاهى امام است نه تعيين شرايط براى او . پس آن كس كه نص الاهى بر او ثابت شد ، همو امام است و اوصاف او دليل افضليت و برترى او خواهد بود . آن گاه به دليل عقلى « قبح تقدم مفضول بر فاضل » مىتوان استدلال نمود كه هركس داراى چنين شرايطى باشد ، همو براى تصدى امامت اولى بوده و مقدم نمودن كسى بر او ، همان تقدم مفضول بر فاضل است و باطل . پس از توجه به اين نكته ، به بررسى شرايط امام از ديدگاه اهل سنّت مىپردازيم .